پدیده جالبی که چندیست در حضرت حرم معصومه سلام الله علیها دیدم ،جمع های دانشجویان و دانش اموزانی است که چند نفری به حل کردن مشکلات علمی یکدیگر میپردازند. این کارشان درست شبیه مباحثه کردن طلاب است ،هر چند در شیوه بحث تفاوت هایی وجود دارد. مباحثه یکی از کارامدترین شیوه ها برای یادگیری ، تعمیق و در اوردن اشکالات یک مطلب علمی است. وقتی شما به تنهایی یک مطلب را می خوانید زوایای مختلف بحث و اشکالات ان در ذهن نمی اید و حتی ممکن است مطلبی را اشتباه بفهمی. مباحثه این کاستی ها را رفع می نماید.گاه مباحثه از استاد مهمتر است مثلا مرحوم امام که در فلسفه استادی ممتاز محسوب می شد و یکی از بهترین مدرسین اسفار بود ، اسفار را پیش استاد نخوانده بود ولی ان را خوب مباحثه کرده بودند.

یکی از شاخه های وحدت حوزه و دانشگاه استفاده کردن از شیوه های خوب یکدیگر برای حل مشکلات علمی است.  همان طور که گفتم امروز عده ای از دانشجویان روی به مباحثه اورده اند و اگر اساتید بتوانند کارایی های مباحثه را برای دانشجویان تبیین کنند و قدری از شیرینی ان را به انها بچشانند این امر در دانشگاه هم نهادینه می شود و از برکات ان استفاده می شود.

مطالب دیگری هم  در مورد شیوه های کارامدی که حوزه و دانشگاه دارند ومی توانند از هم استفاده کنند  هست که فعلا مجالی وحالی برای نوشتنشان ندارم واز به درازا کشیدن مطلب نیز بیم دارم!