ابروان کمانی..

زلفانی سیاه..

گیسوان بلند...

اما

دستانم به ان نمی رسد

دستانم کوتاه است...

گناه از "او" نیست

بخت من پریشان است..

به چشمانم نظری انداخت

هوا زیاد شد

دستانم را گرفت...